Yeni öğrendiğim bir taktiği sizlerle paylaşmak istedim.Tencere,tava altları zaman içerisinde is yada sızan yağlar sebebiyle oldukça kirleniyor.Daha doğrusu ne kadar uğraşırsam uğraşayım ben bir türlü istediğim sonucu alamazdım.İşte kesin çözüm..Arap sabunu ve tel !!! Dairesel hareketlerle üstelik çok fazlada yorulmadan tencere,tava,fırın tepsileri pırıl pırıl;)
Öneride bulunan Fahriye ablamıza teşekkürlerimizle...
4 Aralık 2012 Salı
MUTSUZ OLMAK İÇİN BİMİLYON NEDEN
İnsan cesaretli olmalı...Bir şeyler yürümediğinde arkasını dönüp gitmeyi bilmeli.Yürümeyeceğini bile bile ısrarla sürdürmeye çalışmamalı.Bunu pekala biliyorken neden devam ediyorum o zaman?Yeni bir hayata adım atmak bu kadar mı zor?Yeni başlangıçlar yapmak bu kadar mı olanaksız?Elbette değil..
Şu sıralar bir slogan dönüyor:''mutlu olmak için bimilyon neden''
Tam tersini düşünüyorum bende,mutsuz olmak için de çok neden var.Ama şöyle;kendimi cesaretsiz hissettiğim zamanlarda başıma o an gelebilecek kötü olayları hesap ediyorum ve durumumun aslında birçok insana göre iyi olduğunu anlıyorum.Pek çok insan yapıyordur gerçi bunu;bir telefon gelebilir bir kaza,bir vefat haberi alabilirim-hastanede olabilirdim,hasta olabilirdim ya da çok sevdiğim biri hasta olabilirdi-değer verdiğim biri hapishanede olabilirdi-evim yanabilirdi-sel basabilirdi-boyumu çok aşan borçlarım olabilirdi vs. Hayat çeşitli sıkıntılar sunuyor ya da sunacak mutlaka.Ama şu an baş edemeyeceğim bir durumda değilim.O zaman neyi,kimi bekliyorsun kendinle ilgili yeni adımlar atmak için diye kızıyorum işte.
Bazı insanlara bakıyorum;hala hayattaki amaçlarını netleştirebilmiş değiller.Hayaller,umutlar var fakat netlik yok.Bu kolay bir işte değil zaten.Herhalde hayatın yarısı ne istediğini bilmeyi anlamakla geçiyor.Benimki de yeni yeni şekilleniyor iken kimseye söz söyleyemem tabi.
İnsan veda etmeyi başarmalı...
Şu sıralar bir slogan dönüyor:''mutlu olmak için bimilyon neden''
Tam tersini düşünüyorum bende,mutsuz olmak için de çok neden var.Ama şöyle;kendimi cesaretsiz hissettiğim zamanlarda başıma o an gelebilecek kötü olayları hesap ediyorum ve durumumun aslında birçok insana göre iyi olduğunu anlıyorum.Pek çok insan yapıyordur gerçi bunu;bir telefon gelebilir bir kaza,bir vefat haberi alabilirim-hastanede olabilirdim,hasta olabilirdim ya da çok sevdiğim biri hasta olabilirdi-değer verdiğim biri hapishanede olabilirdi-evim yanabilirdi-sel basabilirdi-boyumu çok aşan borçlarım olabilirdi vs. Hayat çeşitli sıkıntılar sunuyor ya da sunacak mutlaka.Ama şu an baş edemeyeceğim bir durumda değilim.O zaman neyi,kimi bekliyorsun kendinle ilgili yeni adımlar atmak için diye kızıyorum işte.
Bazı insanlara bakıyorum;hala hayattaki amaçlarını netleştirebilmiş değiller.Hayaller,umutlar var fakat netlik yok.Bu kolay bir işte değil zaten.Herhalde hayatın yarısı ne istediğini bilmeyi anlamakla geçiyor.Benimki de yeni yeni şekilleniyor iken kimseye söz söyleyemem tabi.
İnsan veda etmeyi başarmalı...
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)